v.v. IJmuiden

   Onze sponsors

  
  

‘Je moet scoren om te kunnen winnen…’

Op een gewone doordeweekse dinsdagavond verzamelen alle spelers zich tezamen met hun inmiddels indrukwekkende fanschare op sportpark Schoonenberg voor een inhaalwedstrijd. De klok slaat 18.15 uur als de tegenstanders ook arriveren. Een wederom Amsterdamse ploeg komt vol bravoure het veld oplopen. Hun fanschare telt slechts 5 personen…

Al voor aanvang maken de 11 mini-messi’s uit Osdorp onze jongens duidelijk dat ze even de winst op komen strijken. Het was een prachtig schouwspel. Niet onder de indruk van het hele toneelspel schieten onze helden uit de startblokken. Inmiddels gewend aan de mentaliteit van de stadse sporters laten zij zich nauwelijks verrassen. Na hard werken door de zeer actieve voorhoede met hulp van de rest van het team weet Nithile uiteindelijk het eerste punt te scoren. De kop is eraf. De bravoure bij de tegenstander blijft. Na een prachtig voorwerk en dito assist van Fabio kan Nithile ook de 2e punt bijschrijven voor IJmuiden. Het antwoord van de Amsterdammers is een nogal fysieke. Dat levert IJmuiden een vrije trap op, genomen door Nithile en ingekopt door Myrón. Op slag van rust is de stand 3-0.

Het kwartiertje kleedkamer heeft de DCG niet in nieuwe inzichten voorzien. De acties worden steeds minder voetballend uitgevoerd. Onze helden blijven echter hun ding doen en blijven wijselijk ver van na-apen. Op het middenveld vindt een heuse veldslag plaats. Er wordt keihard gelopen en gewerkt door Tycho, Tom, Luuk en Sam. Zij rennen een heuse marathon en weten keer op keer de bal te veroveren en/of te behouden. Respect!

Uit een corner schiet Tycho de score naar 4-0 en uit een volgende corner weet uiteindelijk Sem de bal in het net plaatsen na een bijna tafelvoetbal-achtige actie voor het DCG doel. Dat brengt de tussenstand op 5-0. Een van de DCG spelers verliest zijn zelfbeheersing en krijgt na een derde overtreding, duwen XXL met als slachtoffer Sam, zijn beloofde gele kaart… Voor ons team een eerste kennismaking met de kleurkaarten. De gestrafte speler dient het veld voor 10 minuten te verlaten. Even later heeft Sam zijn gedroomde revanche… doelpunt nummer 6, opnieuw voortkomend uit een corner.

Ook de laatste treffer van de strijd komt voort uit en corner. Dit keer gescoord door Myrón. De coach hekelt de scheids na afloop. Hij zou partijdig zijn geweest en hij zou hun grensrechter hebben overruled bij buitenspel situaties. Maar lieve tegenstander… om met de wijsheid van jullie oud-stadsgenoot te spreken; “Je moet scoren om te winnen…” en dat hebben jullie verzaakt. De drie punten zijn meer dan verdiend voor IJmuiden. Evenals de bewondering en het applaus voor de werklust en energie die dit team liet zien!
Mike & Joey, ga zo door. Jullie doen duidelijk iets goed met het team!

V.V. IJMUIDEN JO12-1 - Rksv DCG JO12-3 (7-0)

Tekst: Dunja van Banning
Fotografie: Pascal Wolterman

Opnieuw winst!

Wat gaat het goed met onze jongens. Vanmorgen werden we om 9.00 uur op het veld verwacht voor een krachtmeting met JO9-1 van VSV, op hun veld. Bij het inspelen keken de, best kleine jongens, vol bewondering naar het intrainen van ons team. Zooooo… zag je ze denken. Het bleken echter niet onze tegenstanders… Gelukkig.

Op het naastgelegen veld stonden 6 hongerige spelers (met veel wissels aan de zijlijn) op ons te wachten. Al bij aanvang van de strijd was het duidelijk, dit werd hard werken. De team waren zeer aan elkaar gewaagd. Kansen gingen over en weer en het duurde even voor het eerste punt viel. Daan wist een van onze vele acties voor het doel van VSV om te zetten in een punt met een mooie lop over de keeper, 0-1.

IJmuiden domineerde in dit stuk de wedstrijd. Sander schoot een corner en deze ging via Mats en de keeper van VSV het net in, 0-2. VSV maakte een wissel en die pakte goed uit. De wedstrijd kantelde en daar was de 1-2 en niet veel later ook de 2-2. VSV beschikt over en paar goede, felle spelertjes maar er wordt nog wel weinig overgespeeld. Mats wist het voordeel weer onze zijde te zetten, 2-3. Waarna helaas ook weer de gelijkmaker viel.

De rust was zeer welkom! Wat limo, een keeperswissel en een peptalk later pakten de mannen de draad weer op. De 3 punten moesten mee naar Schoonenberg en dus gingen ze weer flink aan de slag. Na wat geduw en getrek op het middenveld belandde de bal op de kicks van Daan en schoot hij vol op de paal. In de rebound schoot Mats ruim binnen… 3-4. De 3-5 kwam wel op Daan’s eigen naam en Mats vertrok voor doelpunt 6 vanuit het midden richting vijandelijk doel, 3-6. Wat een feest om onze jongens te zien samenwerken, kijken waar de ruimtes liggen en natuurlijk scoren! De opmaat voor de 3-7 kwam van een goed gezet Block van Jesse… dappere actie hoor. Uiteindelijk kon Thijs daardoor weer scoren. Ook VSV vond nog eenmaal het doel maar de winst ging naar IJmuiden! Eindstand 4-7 🌞
Dit smaakt naar meer!

Tekst en foto: Dunja van Banning.

VSV JO9-1 -VV IJmuiden JO9-2 (4-7)

Ramkoers

Zozo… hoor ik u denken. Wat een taal. Maar onze vorige ontmoeting met deze club in Amsterdam staat ons nog helder voor de geest. Niet alle jongens van nu waren er toen bij maar het werd een memorabele ochtend toen… Het enige wat we hopen te herhalen is het meenemen van de winst!

De zon scheen vrij uitbundig en IJmuiden keek de eerste helft tegen de zon in. De teams leken zeer aan elkaar gewaagd en de grensrechters holden een marathon om de spelsituaties op het veld in de gaten te kunnen houden. Ook de spelers droegen zevenmijlslaarzen. Het lukte aan beide kanten niet om kansen te verzilveren. IJmuiden had iets meer kansen maar had moeite het veld open te gooien en ruimte te creëren.

ZSGOWMS JO12-2 - IJmuiden JO12-1 (1 - 8)

Amsterdam speelde fel maar wel nog binnen de ‘lijntjes’. Kort voor rust brak Tom door de defensie van de opponent maar werd hij hardhandig neergehaald. Nithile wist de bal nog in het doel te werken voordat de scheids Tom in het vizier kreeg en floot. Daar was dan eindelijk, de zwaar bevochten, 0-1. Verdiend!

In de rust was er de peptalk en wat er gezegd is blijft natuurlijk gissen maar dat het effect had was duidelijk. Helaas aan beide zijden, want kort na rust viel de 1-1 uit een corner. Toch liet IJmuiden zijn hoofd niet hangen. En na mooi voorwerk en de assist van Fabio kon Nithile opnieuw scoren, 1-2. Er leek een nieuw vuur te zijn aangewakkerd en de mannen zetten door. De 1-3 was van de voet van Fabio na twee man weg te hebben gespeeld. En ook de 1-4 kwam op naam van Fabio. De weg over links lukte ook Jeroen, de 1-5 was een feit.

Kwam de bal dan niet meer op eigen helft? Jazeker wel. Elke actie werd zwaar bevochten. Dat laatste af en toe bijna letterlijk want de moed zakte de Amsterdammers in de schoenen. Ze hadden zelfs wat spelers uit hun eerste team opgesteld, dan wil je niet weggespeeld worden. Toch zorgde hun frustratie niet voor beter spel. Wel voor meer overtredingen…

Na een simpele hands bij het hardhandig afkappen van een aanval ging de bal op de stip en schoot Nithile ons naar 1-6. Fabio nam in een volgende aanval de bal op zijn borst aan op eigen helft en bracht deze vervolgens met 3 achtervolgers op de hielen naar het strafschopgebied. Helaas zorgde een miscommunicatie met Sem voor een bijna botsing tussen de heren. Sem nam de bal over en scoorde nog wel… 1-7.

We sloten af met een laatste penalty, toegekend na het vasthouden van Sem in het 16 meter-vak. Opnieuw stond Nithile achter de bal en trof zijn schot doel. Dat bracht de eindstand op 1-8. Een terechte overwinning. Prachtige reddingen van vaste keeper Mika, een sterke defensie, een soepel werkend middenveld en een gretige voorhoede. Het was er allemaal vandaag. Complimenten aan coaches/trainers Joey en Mike. De jongens wisten echt het beste uit zichzelf te halen. Bedankt voor een mooie wedstrijd!

Tekst: Dunja van Banning
Fotografie: Pascal Wolterman

Poolparty

Bij aankomst om 8.15 uur was het nog droog. Maar bij aanvang van de strijd leek het sein ‘kraan open’ te zijn gegeven… Gelukkig (voor de jongens 😉) ging de wedstrijd gewoon door, en ook het publiek bleef stoer staan. Af en toe in gevecht met een paraplu of capuchon, dat wel. Zelfs Semuel, licht geblesseerd helaas deze keer, stond z’n teamgenoten toe te juichen. Dat is nou teamspirit.

Al direct na het openingssignaal vloog IJmuiden uit de startblokken. Nithile vond Fabio en Fabio schoot op doel. Helaas stuitte de bal onderweg op een Zwanenburgse kicks en veranderde van richting. Maar daar stond Sam en die maakte het geheel alsnog af… 1-0. Zwanenburg vroeg zich nog af wat er nou eigenlijk gebeurd was toen Sem buitenlangs kwam en de thuisploeg verder op voorsprong schoot… 2-0. Yihaaaa! Zwanenburg kwam licht in verzet en het lukte hen de IJmuidense helft te bereiken. De verdediging stopte in eerste instantie de aanval maar creëerde vervolgens door een te korte terugspeelbal eigenlijk een voorzet want Mika mocht de bal niet oppakken en was net te laat om te kunnen schieten. Het schot voor open doel vloog daarna ruim een meter naast en dus was het geluk aan onze kant. IJmuiden pakte de draad weer op en Nithile schoot de derde treffer in het net. Hij benutte vervolgens ook een vrije trap… 4-0. Na een Lucky shot op doel kwam daar ook de 5-0 bij, panna bij de keeper. Een hattrick… well done! Gelukkig voor Zwanenburg klonk de fluit voor rust. Compleet doorweekt vertrok iedereen richting kleedkamer of kantine.

vvIJmuiden - vvZwanenburg JO12-1: 7

Na de rust veranderde er weinig in het spelbeeld. IJmuiden was de betere ploeg en het verloor slechts de bal wanneer er te lang solo gespeeld werd. Na een overtreding van Zwanenburg ging de bal op de stip en mocht Fabio de penalty nemen. Jammer genoeg was het veld inmiddels zo drassig dat hij weggleed bij z’n laatste stap en dus raakte hij de bal niet lekker. De bal ging in een rechte lijn naar de keeper en die faalde niet. Niet lang daarna zorgde een miscommunicatie in de verdediging voor een tegentreffer, 5-1. Jammer, soms zit het even tegen 😉 (ook al valt dat nogal mee als je zo op voorsprong staat). Langs de lijn vroegen we ons inmiddels af of we niet beter wetsuits in de sporttassen hadden kunnen stoppen. Er was geen draadje meer droog aan de spelers, scheids- en grensrechters. Hulde aan de vaders die zich opofferen hiervoor!! IJmuiden herpakte zich weer en Tom kwam dwars door t midden op zijn doel af… yes, 6-1. En ook de 7-1 kwam op zijn naam na een assist van Jeroen. Wat nog lastig blijkt voor de aanvallers is die rottige buitenspelregel. Er wordt goed samengewerkt en de spelers vinden elkaar steeds beter maar menig actie wordt onderbroken door dat irritante fluitsignaal voor buitenspel. Ach, dat is dan mooi trainingsmateriaal. We hebben langs de lijn weer genoten van het team. Er heerst een fijne sfeer en ook de resultaten zijn goed. Dikke duim voor de coaches dus!

Tekst: Dunja van Banning
Fotografie: Pascal Wolterman

Sponsorkliks

Weerbericht