• Ik had mezelf voorgenomen om elke wedstrijd te verslaan die onze meiden winnend zouden afsluiten en met de geschiedenis van het vorige seizoen in gedachten, had ik mezelf een niet al te moeilijke klus toebedeeld.... ten minste dat dacht ik

    Wat heb ik veel letters moeten toevertrouwen aan het papier die eerste wedstrijden. Het leek niet op te kunnen.... doelpunten vlogen ons om de oren (net als bij de keepers van de tegenpartij), combinatie voetbal, één-tweetjes, buitenspel-vallen, communicatie, counters en ga zo maar door.
    Dan sla je als toeschouwer en razende reporter (of weet ik welke andere naam ik gekregen heb) één wedstrijd over en.... weg is het gevoel bij de meiden.
    Het veld begon al verdeeld.... de ene kant mooi groen en de andere kant wit van de nachtvorst.
    En zo was de wedstrijd ook.... verdeeld.... De meiden konden geen vuist maken tegen de nummer 4 uit de competitie. Voor dat we goed en wel gestart waren, lag de 0-1 al in het net en ook de 0-2 was vrij snel een feit. Door hierna iets in de organisatie te wijzigen, wijzigde gelukkig ook het overwicht van de tegenstander naar een gelijkmatiger geheel. Helaas was het spel nog steeds niet goed te noemen. IJmuiden had duidelijk last van... (doorhalen wat niet van toepassing is):
    • het vroege tijdstip
    • het niet kunnen vinden van de mede-spelers
    • het niet kunnen vinden van het doel
    • het missen van enkele mede-spelers
    • de druk die de eerste positie met zich meebrengt
    • de kou
    • iets anders....
    Op slag van rust was daar dan toch de bevrijdende aansluiting... 1-2 (na diverse net-niet pogingen) en het geloof kwam weer terug... Het is nog niet afgelopen.... er is nog kans
    Tja, wat kan je dan over een 2de helft vertellen? In dit geval helemaal niets...
    Geen doelpunt, wel wat dreiging over en weer, maar gewoon een IJmuiden wat er niet goed stond.
    Verloren, maar niet doordat de tegenstander zoveel beter was... dit was (als toeschouwer en onderdeel van de beste stuurlui) meer een gevolg van het ontbreken van de macht om als team samen te spelen en tot een goed resultaat te komen. En natuurlijk gaat dit niet voor iedereen op en misschien wel voor niemand.... maar het team worstelde meer met zichzelf dan met de tegenstander.
    Helaas zijn we afgegleden naar de 2de stek op de ranglijst en staat voor volgende week de wedstrijd tegen de nieuwe nummer 1 op het programma.
    Ik versla normaal alleen winnende wedstrijden.. dus meiden.... ik hoop dat jullie het mij de volgende wedstrijd(en) niet al te rustig maken.